5 Loaves and 2 fishes
A little boy of thirteen was on his way to school
He heard a crowd of people laughing and he went to take a look
Thousands were listening to the stories of one man
He spoke with such wisdom, even the kids could understand
The hours passed so quickly, the day turned to night
Everyone was hungry but there was no food in sight
The boy looked in his lunchbox at the little that he had
He wasn't sure what good it'd do, there were thousands to be fed
But he saw the twinkling eyes of Jesus
The kindness in His smile
And the boy cried out
With the trust of a child
he said:
"Take my five loaves and two fishes
Do with it as you will
I surrender
Take my fears and my inhibitions
All my burdens, my ambitions
You can use it all to feed them all"
I often think about that boy when I'm feeling small
Find More lyrics at www.sweetslyrics.com
And I worry that the work I do means nothing at all
But every single tear I cry is a diamond in His hands
And every door that slams in my face, I will offer up in prayer
So I'll give you every breath that I have
Oh Lord, you can work miracles
All that you need is my "Amen"
So take my five loaves and two fishes
Do with it as you will
I surrender
Take my fears and my inhibitions
All my burdens, my ambitions
You can use it all
I hope it's not too small
I trust in you
I trust in you
So take my five loaves and two fishes
Do with it as you will
I surrender
Take my fears and my inhibitions
All my burdens, my ambitions
You can use it all
No gift is too small
Literature
Sunday, February 27, 2011
Wednesday, February 9, 2011
Bulag, Pipi, Bingi
| ||||||||||||||
Sunday, February 6, 2011
maynila
Labanan sa Look ng Maynila (1898)
Mula Wikifilipino
The way we live
THE WAY WE LIVE
Danton Remoto
Bang the drum, baby,
let us roll tremors
of sound to wake
the Lord God of motion
sleeping under the skin.
Of choosing what to wear
this Saturday night:
cool, sexy black
or simply fuck-me red?
Should I gel my hair
or let it fall like water?
Of sitting on the sad
and beautiful face of James Dean
while listening to reggae
at Blue Café.
Of chatting with friends
at The Library
while Allan Shimmers
with his sequins and wit.
Of listening to stories at Cine Café:
the first eye-contact,
conversations glowing
in the night,
lips and fingers touching,
groping for each other’s loneliness.
Of driving home
under the flyover’s dark wings
(a blackout once again plunges
the city to darkness)
Summer’s thunder
lighting up the sky
oh heat thick
as desire
Then suddenly the rain:
finally falling,
falling everywhere:
to let go, then,
to let go and to move on,
this is the way it seems
to be. Bang the drum, baby
Regla sa Buwan ng Hunyo
RegLa sa BuwaN ng hunYo (R. MabangLo)
lakas na umaahon sa sinapupunan,
init na sumusubo, dumadaloy, umiigkas,
kusang lumalaya't lumalayaw
kahit na sinusupil,
dumadanak at bumabakas
hatdan man ng hilahil.
Pagbigyan ang pwersang ito--
ito:
kabuuan ng lahat kong pagkatao,
kabuuan ng kaibhan ko't pagkakatulad
sa lahat ng tao,
kabuuan ng naimpok kong alaala't
ginagastang kasalukuyan
kabuuan ng kinabukasang isinasanla
sa kalendaryo.
Pagbigyan ang pwersang ito--
hayaang magmapa sa talaan
ng utang ko't pautang,
hayaang maglimbag ng sagutin ko't
pananagutan:
sa sarili, sa angkan at sa lipunan:
hayaang magbadya
ng karaingan ko't pangangailangan,
ngayon,
habang nilalason ng maraming kabaro
ang itlog at semilya
at binubulok naman ng iba
sa sansupot na goma
ang bunga ng pag-ibig at pagtatalik.
Ay, anong kilusan, martsa't litanya
upang mapuksa ang sanggol
nang buong laya?
Ilang liblib na klinika, basurahan at
kubeta
ang pag-iimbakan ng kapusuka't sala?
Kahit ang ampunang nagbobodega
ng pananagutang itinatwa
may sumbat ng kalikasang
di matatakasan.
Pagbigyan ang pwersang ito--
ismiran ang humuhugot na kirot,
batahin ang hagupit
habang tinatanggap, tinatanggap
ang katuturang
pumapaso sa pagtigmak.
Ito ang pagtagay sa Hunyo
sa kalis ko--
nobya,
asawa,
kerida,
o kahit ng bayarang tagapagpaligaya:
ito ang testamento, ang kontrata, ang
sumpa:
ito ang saligan,
ang kahulugan at kahungkagan
ng buhay at pag-iral.
Pagbigyan,
ito,
ang agos ng madlang pagsulong--
hininga ng pag-asa
ang namimilapil dito.
Ang kagilagilalas n pakikipagsapalaran niJuan dela cruz
| Ang mga Kagilagilalas na Pakikipagsapalaran ni Juan de la Cruz | ||
| Jose F. Lacaba Isang gabing madilim puno ng pangambang sumakay sa bus si Juan de la Cruz pusturang pustura kahit walang laman ang bulsa BAWAL MANIGARILYO BOSS sabi ng konduktora at minura si Juan de la Cruz. Pusturang-pustura kahit walang laman ang bulsa nilakad ni Juan de la Cruz ang buong Avenida BAWAL PUMARADA sabi ng kalsada BAWAL UMIHI DITO sabi ng bakod kaya napagod si Juan de la Cruz. Nang abutan ng gutom si Juan de la Cruz tumapat sa Ma Mon Luk inamoy ang mami siopao lumpia pansit hanggang sa mabusog. Nagdaan sa Sine Dalisay Tinitigan ang retrato ni Chichay PASSES NOT HONORED TODAY tabi ng takilyera tawa nang tawa. Dumalaw sa Konggreso si Juan de la Cruz MAG-INGAT SA ASO sabi ng diputado Nagtuloy sa Malakanyang wala namang dalang kamanyang KEEP OFF THE GRASS sabi ng hardinero sabi ng sundalo kay Juan de la Cruz. Nang dapuan ng libog si Juan de la Cruz namasyal sa Culiculi at nahulog sa pusali parang espadang bali-bali YOUR CREDIT IS GOOD BUT WE NEED CASH sabi ng bugaw sabay higop ng sabaw. Pusturang-pustura kahit walang laman ang bulsa naglibot sa Dewey si Juan de la Cruz PAN-AM BAYSIDE SAVOY THEY SATISFY sabi ng neon. Humikab ang dagat na parang leon masarap sanang tumalon pero BAWAL MAGTAPON NG BASURA sabi ng alon. Nagbalik sa Quiapo si Juan de la Cruz at medyo kinakabahan pumasok sa simbahan IN GOD WE TRUST sabi ng obispo ALL OTHERS PAY CASH. Nang wala nang malunok si Juan de la Cruz dala-dala'y gulok gula-gulanit na ang damit wala pa rin laman ang bulsa umakyat Sa Arayat ang namayat na si Juan de la Cruz WANTED DEAD OR ALIVE sabi ng PC at sinisi ang walanghiyang kabataan kung bakit sinulsulan ang isang tahimik na mamamayan na tulad ni Juan de la Cruz |
Gabi ng isang Piyon
SA GABI NG ISANG PIYON
Paano ka makakatulog?
Iniwan man ng mga palad mo ang pala,
Martilyo, tubo’t kawad at iba pang kasangkapan,
Alas-singko’y hindi naging hudyat upang
Umibis ang graba’t semento sa iyong hininga.
Sa karimlan mo nga lamang maaaring ihabilin
Ang kirot at silakbo ng iyong himaymay:
Mga lintos, galos, hiwa ng daliri braso’t utak
Kapag binabanig na ang kapirasong playwud,
Mga kusot o supot-semento sa ulilang
Sulok ng gusaling nakatirik.
Binabalisa ka ng paggawa —
(Hindi ka maidlip kahit sagad-buto ang pagod mo)
Dugo’t pawis pang lalangkap
Sa buhangin at sementong hinahalo na kalamnang
Itatapal mo sa bakal na mga tadyang:
Kalansay na nabubuong dambuhala mula
Sa pagdurugo mo bawat saglit; kapalit
Ang kitang di-maipantawid-gutom ng pamilya,
Pag-asam sa bagong kontrata at dalanging paos.
Paano ka matutulog kung sa bawat paghiga mo’y
Unti-unting nilalagom ng bubungang sakdal-tayog
Ang mga bituin? Maaari ka nga lamang
Mag-usisa sa dilim kung bakit di umiibis
Ang graba’t ‘semento sa iyong hininga...
Kung nabubuo sa guniguni mo maya’t maya
Na ikaw ay mistulang bahagi ng iskapold
Na kinabukasa’y babaklasin mo rin.
Subscribe to:
Comments (Atom)